Posts tonen met het label Vattenfall. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Vattenfall. Alle posts tonen

maandag 8 augustus 2016

Landart, water en wind

Ing. Anne-Marie T.M. Oudejans


De wanden van de groevens leken hier en daar wel landartsculptures, zoals hier in de Tagebau Welzow-Súd
  (Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


Bij de bruinkoolwinningen waren er niet alleen de enorme omvang van de gehele groeves en de reusachtige machines, die indruk maakten. Dat deden ook allerlei wat kleinere details. Zo leek het soms wel dat er aan de ontgravingswanden land art kunstenaars aan het werk waren geweest.

Graafpatroon aan de voet van de graafmachines in de Tagebau Welzow-Süd
(Foto Anne-Marie Oudejans mei 2o016)


In de Tagebau Welzow-Süd zagen wij bijvoorbeeld heel duidelijk het patroon in de ontgravingswand, dat ontstaat ten gevolge van een verandering in de graafsnelheid ten opzichte van de voortgaande beweging van de graafmachine zelf. In de Tagebau Reichwalde waren de zijdelingse graafsporen mooi te zien
Zijdelingse graafsporen in de Tagebau Reichwalde
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


Op meerdere plaatsen hebben we gezien dat over een grote lengte van de ontgravingswanden water sijpelde uit een daar aanwezig watervoerend pakket. Ook dat leek wel kunst.

Abstracte kunst gevorm door het uit de ontgravingswand sijpelende water in Welzow-Süd
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


En nu we het toch over water hebben, overal stonden er sproeiinstallaties tegen het stof. Sommige sproeiers waren een soort hoge sprinklers die van bovenaf motregen lieten neerdalen, waarmee het stof werd neergeslagen. Andere sproeiers bestonden uit veel lagere grote ronde ventilatoren met daaromheen een ring van nevelsproeiers. De ventilatoren geven een extra luchtstroom, waardoor de waterdruppeltjes nog verder verkleind werden en intensiever en verder verspreid werden. De nevel werd hierdoor niet alleen groter in omvang maar ving ook het stof nog effectiever af.


Reeksen sproeiers  bij de Tagebau Jänschwalde voor het geven van een kunstmatige motregen tegen het stof
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


Detail van een vernevelaar van zo'n  sproeier
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


Dat dergelijke sproeiers geen overbodige luxe zijn, kwamen we zelf al snel achter. Meerdere keren zagen wij bij een droge straffe wind (net als in het akkerbouwgebied bij ons thuis) met name in de verkipping maar toch ook aan de ontgravingszijde van die klein soort zandhoosjes, -dwarrels en -stormpjes ontstaan.
Na het fotograferen van zo'n zanddwarrel had ik mijn fototoestel net op tijd weer in de tas, toen ik duidelijk het zand in mijn gezicht voelde waaien.

Opdwarrelend zand uit de Tagebau Welzow-Süd
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



+Foto's zandhoos

vrijdag 29 juli 2016

Tagebau Erlebnis 8: Van mijnbouw naar wijnbouw

Ing. Anne-Marie T.M. Oudejans

De in de recultivering van Tagebau Welzow-Süd aangeplante wijngaard
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)

Aan het einde van de beide excursies kregen we een uitvoerige rondleiding en uitleg over de recultivering
We zagen hoe het oudste deel van de “verkipping” van Welzow-Süd weer tot bruikbaar land werd heringericht. De “Verkipping” is het reeds “uitgekoolde” en weer met deklaaggesteente volgestorte deel van de Tagebau. Om de recultivering goed te laten slagen, zorgt men er voor, dat de afgegraven vruchtbare toplaag ook weer helemaal bovenop wordt terug gestort.

Bij de recultivering worden de gevonden zwerfkeien of "Findlingen" ook weer gebruikt
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)

Bosaanplant in de recultivering
(Foto: Anne-Marie Oudejans: mei 2016)

Zodra de teruggestorte bodem voldoende is uitgewerkt en ingeklonken, begint men met het aanbrengen van de uiteindelijk gewenste structuur van de hoogteverschillen. Daarna volgt een beplantingsprogramma. Zo wordt de winning zelf op zijn “wandeling door het landschap” op de voet gevolgd door de recultivering. 

Van mijnbouw naar wijnbouw, waarbij zij in Welzow bewezen hebben goede buren te zijn.....
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)

Binnenkort Welzow Grand Cru of Welzow Auslese?
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)

Een mooie zuidhelling In het reeds gerecultiveerde gedeelte van Welzow-Süd is omgevormd tot wijngaard. Ik heb niet helemaal meegekregen, wanneer de eerste wijnoogst gaat plaats vinden.

Met deze overgang Van mijnbouw naar wijnbouw, een prachtige zonsondergang in de groeve zelf, gevolgd door een lekkere en goed verzorgde maaltijd in de verkipping eindigde de avondexcursie.

Zonsondergang bij de F-60
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)

Het slotakkord van een prachtige en leerzame excursie
Excursio en Vattenfall Bedankt
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)

Officieel mag ik op Blogger en/of op Facebook geen reclame maken maar ik wil toch als Excursio - Bergbautourismusverein Welzow danken voor deze excursies en Vattenfall voor het mogelijk maken ervan. Zowel de dagexcursie als de avondexcursie zijn een geweldige belevenis .
Beide zijn echt de moeite waard en ik kan ze beide zeer aanbevelen.
Verder hoop ik dat de nieuwe eigenaar van de Tagebau Welzow-Süd, het Tsjechische EPH deze mogelijkheid voortzet

Hopelijk blijven de excursies ook bij de nieuwe eigenaar EPH mogelijk
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



dinsdag 5 juli 2016

Tagebau Erlebnis 3

Ing. Anne-Marie T.M. Oudejans

Verlader en Bandwagen: de verbindende schakel tussen graafmachine  en transportband.


Schaufelradbagger 1519 SRs 6300 met Verlader en Bandwagen in Tagebau Welzow-Süd
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


Zoals eerder gezegd is Schaufelradbagger 1519 SRs 6300 een graafmachine en meer niet. De kleinere machines van deze soort kunnen hun afgegraven materiaal "zelf" op de centrale transportband storten. Echter de graafcapaciteit van de "1519 SRs 6300" is daarvoor te groot.

De verlader tussen de 1519 en de bandwagen
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



Detail van de toevoer van de "1519" naar de verlader (Verladegerät) richting Bandwagen
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


Daarom moet hij, voor de verdere afvoer en verwerking het afgegraven gesteente via een verlader (das Verladegerät) op een zogeheten Bandwagen afgeven. De verlader rijdt op zijn eigen rupsbanden en is bovendien onafhankelijk van de “1519” geheel zwenkbaar.

De verlader tussen de graafmachine 1519 en de bandwagen rijdt op zijn eigen rupsbanden
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


De verlader heeft aan de kant van de bandwagen een uiteinde, waarmee het afgegraven gesteente aan de bandwagen wordt afgegeven. Ook dit uiteinde van de verlader kan weer onafhankelijk zwenken ten opzichte van de verlader zelf .

Het "uiteinde" van de verlader richting bandwagen is zwenkbaar
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



Detail draaipunt vóór de bandwagen
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


 Op zijn beurt draagt de bandwagen via een soort enorme trechter het materiaal weer over op een centrale transportband. De bandwagen loopt niet op rupsbanden maar op rails, waarvan op de bielzen de dragers van de transportband rusten.

De bandwagen loopt op rails, waartussen op zijn beurt de centrale lopende band .
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


De centrale transportband voert het materiaal via diverse aandrijfstations over het gehele terrein uiteindelijk naar de Absetzer, die het gesteente in de “Verkipping” terug stort

Detail van de trechtermond, van waaruit het gesteente op de lopende band terecht komt
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)

. 

Tagebau Erlebnis 3

Verlader en Bandwagen: de verbindende schakel tussen graafmachine  en transportband.


Schaufelradbagger 1519 SRs 6300 met Verlader en Bandwagen in Tagebau Welzow-Süd
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



Zoals eerder gezegd is Schaufelradbagger 1519 SRs 6300 een graafmachine en meer niet. De kleinere machines van deze soort kunnen hun afgegraven materiaal "zelf" op de centrale transportband storten. Echter de graafcapaciteit van de "1519 SRs 6300" is daarvoor te groot.

Het tussenstuk tussen de 1519 en de bandwagen
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



Detail van de toevoer van de "1519" naar de verlader (Verladegerät) richting Bandwagen
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)





Daarom moet hij, voor de verdere afvoer en verwerking het afgegraven gesteente via een verlader (das Verladegerät) op een zogeheten Bandwagen afgeven. De verlader rijdt op zijn eigen rupsbanden en is bovendien onafhankelijk van de “1519” geheel zwenkbaar.

De verlader tussen de graafmachine 1519 en de bandwagen rijdt op zijn eigen rupsbanden
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



De verlader heeft aan de kant van de bandwagen een uiteinde, waarmee het afgegraven gesteente aan de bandwagen wordt afgegeven. Ook dit uiteinde van de verlader kan weer onafhankelijk zwenken ten opzichte van de verlader zelf .

Het "uiteinde" van de verlader richting bandwagen is zwenkbaar
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)




Detail draaipunt vóór de bandwagen
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



 Op zijn beurt draagt de bandwagen via een soort enorme trechter het materiaal weer over op een centrale transportband. De bandwagen loopt niet op rupsbanden maar op rails, waarvan op de bielzen de dragers van de transportband rusten.

De bandwagen loopt op rails, waartussen op zijn beurt de centrale lopende band .
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



De centrale transportband voert het materiaal via diverse aandrijfstations over het gehele terrein uiteindelijk naar de Absetzer, die het gesteente in de “Verkipping” terug stort

Detail van de trechtermond, van waaruit het gesteente op de lopende band terecht komt
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


. 

donderdag 23 juni 2016

Tagebau Erlebnis deel 2: Schaufelradbagger “1519 SRs 6300”


Ing. Anne-Marie T.M. Oudejans

En wat Poes Minou hiermee te maken heeft.............

Dat de apparaten in de bruinkoolwinning niet voor niets “Grossgeräte” worden genoemd wist ik wel. Maar wat dat echt betekent zou ik snel echt ook ervaren. Schaufelradbagger 1519SRs 6300, waar we als eerste naar toe gingen en die in de verte nog zo klein leek is 64 m hoog, bijna 250 m lang en 57 m breed. 


De reus, die in de verte nog zo klein leek.......
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



Die getallen had ik van te voren thuis al opgezocht. maar voor mij waren het in feite niets meer dan gewone dooie cijfertjes En met dooie cijfertjes op zich heb ik niet zo veel. Pas toen ik naast het apparaat stond kwamen ze tot leven. Wat een sensatie om naast een graafmachine te staan die  64 m hoog, 250 m lang en 57 m breed is…..


Graafmachine  "1519 SRs  6300", 64 m hoog, 250 m lang en 57 m breed .....
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



Mijn techniekhartje ging vanzelf helemaal open staan en een onweerstaanbare aantrekkingskracht raakte mij en greep mij volledig tot in mijn diepste vezel. Zo overmeesterd, gepassioneerd en in bijna totale overgave heb ik het apparaat van zoveel mogelijk kanten bekeken, bewonderd en gefotografeerd.


Detail verbindingsstuk van de machine "Schaufelradbagger  1519 SRs 6300"naar de Bandwagen
(Foto: Anne-Marie Oudejans)



Lijnenspel tussen de beide pilonen van de 1519 SRs 6300
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



En deze fascinatie zou trouwens niet bij deze ene keer blijven…

Schaufelradbagger 1519SRs 6300 was met zijn graafwiel van 17 m doorsnede volop bezig om de bovenste 40-50 meter deklaaggesteente weg te graven . Een wiel van 17 m, Dat is even hoog als een flat van 7 verdiepingen. En dat is dan alleen nog maar het graafwiel zelf….


Alleen al het graafwiel van de 1519 SRs 6300 is net zo hoog als een flatgebouw van 7 verdiepingen
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



Vanuit de besturingscabine bij het graafwiel heeft de "Grossgerätefahrer"een goed zicht op zijn werk
(Foto: Anne-Marie Oudejans:mei 2016)



Vergelijking van grootte van het graafwiel met de afmetingen van deze flinke shovel
(Foto: Anne-Marie Oudejans: mei 2016)




Hoe groot alleen al de rupsbanden van Schaufelradbagger 1519 SRs 6300 zijn.......In de gele omlijning staat iemand
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016) 


Poes Minou.....
Eerlijk gezegd verwachtte ik, dat deze reus bij zijn werk een enorme herrie maakt. Het tegendeel is waar. Een rustig voortgaand soort knabbelend geluid bereikte mijn oren. Een geluid, dat mij eerder deed denken aan een tevreden spinnende kat, die zijn brokjes opeet.
Maar in dit geval is dat dan wel een hele grote. Poes Minou

Het geluid van de machine deed mij eerder denken aan een tevreden spinnende kat, die zijn brokjes op eet deed dan aan zo'n levensgrote  machine
(Foto: Anne-Marie Oudejans: mei 2016)


dinsdag 21 juni 2016

“Erlebnis Aktiver Tagebau” Deel 1

Ing. Anne-Marie T.M. Oudejans

Na een week “bruinkool-van-bovenaf” zijn mijn lief en ik twee keer met “Excursio Bergbautourismus” tot in de kolenlaag van Welzow-Süd geweest. Eén keer gewoon overdag en één keer bij zonsondergang.
De door Excursio als “Erlebnis Aktiver Tagebau” betitelde excursies werden voor mij wel een hele intense belevenis…

Zijn bruinkoolwinningen van bovenaf al onwezenlijk groot; pas toen ik er in stond ervoer ik de werkelijke omvang ervan. In feite heeft er niets een “normale” afmeting Alles is even gigantisch. 

De excursiebus op de enorme vlakte van het nog te ontgraven gebied in de Tagebau Welzow-Süd met rechts de transportband
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



Vanaf de andere kant van de bus liep de transportband links richting de "Grossgeräte" . De in werkelijkheid reusachtige machines, die ik rood omlijnd heb, lijken vanaf deze plek meer op  DinkyToys
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


Het begon al toen we uit de bus stapten en ik midden in de haast al schier onmetelijke vlakte van het nog te ontgraven gedeelte stond, waar doorheen een transportband liep. Een transportband, die daar niet veel meer leek dan een streep maar die in werkelijkheid meer dan manshoog is.

De transportband bij "Trichterwagen" van Schaufelradbagger 1519 SRs 6300 met op de achtergrond de F-60
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


De transportband, die eerst nog slechts een streep was, is meer dan manshoog
(Foto: Anne-Marie Oudejans)



Met zijn breedte van 3 meter is zo’n band net zo breed is als de straat, waaraan ik woon.  De loop van de transportband maakte het voor mijn gevoel nog uitgestrekter. Ergens in de verte zag ik dan de F-60 met een paar van die andere reuzenmachines. De afstand was echter zo groot, dat die – wat oneerbiedig gezegd – eerder op DinkyToys leken . En dan was dit nog maar het gedeelte, wat al voorbereid was om te worden ontgraven. De verkipping is nog vele malen groter…

Ze zijn met hun 3 m net zo breed als een straat in een woonwijk, die transportbanden
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)




Alleen al de afmetingen van het terrein had mij al overmeesterd , waarbij ik binnen de kortste keren al mijn gevoel voor dimensies zowat helemaal kwijt was.



donderdag 16 juni 2016

Hoe warm het was en hoe ver………..

Ing. Anne-Marie T.M. Oudejans

In onze vakantie was het de Tagebau Nochten, waar wij de enorme afmetingen van zowel de Tagebau zelf als van de machines, die daarin werkzaam zijn, het beste konden zien. 

UItzicht  vanaf Schwarze Berg over de Tagebau Nochten

(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


Al ras zou blijken, dat we dat niet alleen zouden zien maar de afmetingen ook aan den lijve zouden ervaren. 

Het lijkt allemaal zo dichtbij maar....

Tagebau Nochten  (Foto Anne-Marie Oudejans mei 2016)


Wij dachten namelijk “even” naar het uitzichtpunt aan de kopse kant van de groeve te lopen. De meegenomen koffie en water lieten we derhalve in de auto achter met het idee om dat te drinken als we weer terug waren. Dat hebben we dus geweten. Aan het stuk “verkipping” waar we langs moesten lopen, leek maar geen einde te komen.

Aan de "Verkipping" leek maar geen einde te komen

Tagebau Nochten (Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


En waar je verder haast overal dikke stenen, waar je lekker even op kunt zitten,  langs de weg ziet liggen: hier was er nog niet één te vinden! Verder bleek het ook veel warmer te zijn dan we dachten. Met recht dus: Hoe warm het was en hoe ver!
Maar de tippel was absoluut niet voor niets. Vanuit het uitzichtpunt hadden we een schitterend zicht over het hele geheel. We hebben uitgebreid de tijd genomen om te genieten met de nodige foto’s als resultaat.

Overzicht Tagebau Nochten, waar de F-60 is voorzien van een "Zubringer"

(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)


Onder de F-60 is in de tweede kolenlaag de emmerwielgraafmachine (Schaufelradbagger 1535 Srs 1301) werkzaam

(Foto Anne-Marie Oudejans mei 2016)


Helemaal rechts boven de F-60 is in de verte nog de  inmiddels buiten werking gestelde Bandschleifenwagen 733 BRs 1400 zichtbaar

(Foto: Anne-Marie Oudejans)


In de Tagebau Nochten wordt - in de eerste insteek of Vorschnitt” -  door een emmerwielgraafmachine (Schaufelradbagger) eerst de 20-40 meter dikke bovenste laag dekgesteente tot de eerste kolenlaag afgegraven. De graafmachine geeft, via een beladingstoestel of “Bandewagen” het gesteente af naar de transportbanden om te worden afgevoerd naar de 9 km verder aan de buitenste rand van de “verkipping staande verspreidingsmachine of “Absetzer”. De ruim 60 m hoge graafmachine heeft een graafwiel met een diameter van 17 m. Om de omtrek van dit wiel zitten 18 graafbakken met elk een inhoud van 6,3 m3. Deze reus;  Schaufelradbagger 1510 SRs 6300 kan tot een hoogte van ca 42 m en een breedte van 80-90 m het gesteente weggraven, waarbij 8000m3 gesteente per uur wordt verzet.

Schaufelradbagger 1510 SRs 6300 graaft de eerste laag dekgesteente af
Tagebau Nochten (Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



De “Absetzer” met nummer 1120 heeft, evenals de graafmachine, ook een Bandwagen, maar nu een,om het gesteente van de lopende band  af te nemen en naar de Absetzer over te doen. Deze verspreidingsmachine heeft een 120 m lange draaibare arm, waarmee hij 20 000 m3 gesteente gelijkmatig kan verspreiden.
Door de koppeling van graafmachine in de eerste insteek aan deze “Absetzer” komt de bovenste laag uiteindelijk weer geheel terug aan het aardoppervlak te liggen.

Absetzer 1120 stort de bovenste en vruchtbare laag deklaaggesteente weer netjes op de onderliggende lagen teruggestort materiaal
Tagebau Nochten (Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



De nu vrij liggende ca 3 m dikke eerste kolenlaag: de Erste Lausitzer Kohlenflöz, wordt door de  emmerkettinggraafmachine (Eimerkettenbagger) 340 ERs 710 afgegraven. Deze machine heeft in plaats van een graafwiel een ketting van een reeks achter elkaar aangeschakelde graafbakken van elk 0,710 m3

Direct volgend op de werkzaamheden van Schaufelradbagger 1510 SRs 6300 graaft de emmerkettingwielgraafmachine 340 ERs 710 de eerste kolenlaag (Erste Lausitzer Kohlenflöz) af
Tagebau Nochten (Foto: Anne-Marie Oudejans)


De 340 ERs 710  in de Erste Lausitzer Kohlenflöz in Tagebau Nochten
(Foto: Anne-Marie Oudejans)



De tweede kolenlaag ofwel dde Zweite Lausitzer Kohlenflöz is gemiddeld 12 meter dik en ligt 65-100 m diep . Om de tweede kolenlaag te bereiken moet vervolgens de tweede laag deksteen met een dikte rond de 40-60 m worden afgegraven. Voor dit karwei wordt een eenheid gebruikt dat bestaat uit drie emmerkettinggravers van het type Es 3150, een zogeheten “Zubringer” en een Abraumfordeerbrücke van het type F-60.  Twee Eimerkettenbaggers leveren direct aan de F-60 en de derde doet dat via een extra 100-150 m lang verbindingsstuk, de zogeheten “Zubringer(brücke)”. Het gesteente van de drie graafmachines wordt door de F-60 linea recta dwars over de groeve heen van de ene kant naar de andere kant getransporteerd om daar te worden gestort. F-60, de drie graafmachines en de Zubringer kunnen zich als één geheel verplaatsen. Met een totale lengte van ruim 600 meter is dit geheel één van ’s werelds grootste, zo niet dè grootste, in zijn beweegbare installatie.

De "Zubringer" met de buitenste Eimerkettenbagger type 3150 aan de F-60 in Tagebau Nochten
(Foto: Anne-Marie Oudejans mei 2016)



Detailopname van de aansluiting van de "Zubringer" op de F-60
Tagebau Nochten (Foto: Anne-Marie Oudejans)


De F-60 is hoog genoeg om de twee emmerwielgravers “1531” en “1535”van het type SRs 1301  en de twee emmerkettinggravers “360” en “361”van het type  ERs 710 de kolenlaag van de Zweite Lausitzer Kohlenflöz af te kunnen laten graven. Beide typen graafmachines in de kolenlaag zijn iets kleiner dan die in het dekgesteente werkzaam zijn. In plaats van 6,3m3 hebben de graafbakken van de beide emmerwielgraafmachines (Schaufelradbagger)s elk een inhoud van 1,3 m3 en heeft het graafwiel van deze machine 12 van deze bakken. De emmerkettinggraafmachines (Eimerkettenbaggers)  hebben bakken van 0,710 m3

Schaufelradbagger 1531 SRs 1301 voor en Eimerkettenbagger 360 ERs 710 achter in de Zweite Lausitzer Kohlenflöz 
Tagebau Nochten  (Foto: Anne-Marie Oudejans)


Eimerkettenbagger 360 ERs 710Tagebau Nochten (Foto: Anne-Marie Oudejans)